COLUMN  
Maintenance Magazine 138 – december 2017

Troubadours en adviseurs

Het woord troubadour is afgeleid van het Occitaanse woord “trobar”, dat ‘vinden’ of ‘bedenken’ betekent. Adviseurs hebben wel wat weg van troubadours. Troubadours trokken van plek naar plek. En overal leerden ze nieuwe liederen, nieuwe verhalen, en andere versies van iets wat ze al kenden. En natuurlijk: ze verzonnen zelf ook het nodige. Ze gaven een twist aan een lied van een collega of bedachten echt nieuwe dingen, vaak voortkomend uit datgene dat het publiek wilde horen.

Ik voelde mij altijd wel thuis bij de metafoor van de troubadour. Veel van wat een adviseur zijn klanten immers brengt, is een opeengestapelde en uitgebreide verzameling ervaringen. Ervaringen van hemzelf bij andere klanten, of van anderen die hij in boeken of artikels leest. Ervaringen over wat werkt en waarom het werkt, en waarom soms ook niet. En een goede adviseur verzint natuurlijk zelf ook nieuwe methoden en komt met eigen en hopelijk nuttige en verrassende zienswijzen. Enfin, ik zal de metafoor niet kapot-analyseren. U begrijpt mijn vergelijking vast wel.

In mijn columns heb ik u de afgelopen jaren verteld over eigenaardigheden, over zaken die mij opvielen of ergerden, en over gebeurtenissen die mij vrolijk stemden. In een hopelijk goede mix van eigen bedenksels en treffende vondsten. Het vinden van verklaringen en antwoorden op vragen die ik mezelf stelde, blijkt voor mij een eeuwige bron van professioneel genoegen en vermaak. Hoe komt de Fine & Kinney matrix toch aan zijn naam, en wie heeft die bedacht? Weet u het nog? Fine & Kinney hebben nooit samen gewerkt, kenden elkaar niet, en geen van de twee heeft de amateuristische matrix verzonnen die door tal van zelfbenoemde risicomanagementexperts op hersenloze wijze wordt gebruikt. Of die keer dat ik op zoek ging naar hoe je World Class Maintenance Champion kon worden en mij bleek dat je die eretitel gewoon straffeloos op je visitekaartje kunt afdrukken. En die keer dat een collega-adviseur mij probeerde wijs te maken dat blootstelling hetzelfde is als kans. Ik moet alweer lachen om zulke grove onkunde.

En dan is er natuurlijk mijn niet-aflatende verbazing over de goedgelovigheid van teveel mensen die aperte humbug, ijdeltuitige heteluchtballonnen, en zogenaamde innovaties kritiekloos aanvaarden en adopteren. Laat ik daarom tot slot een belangrijk vraagstuk met u delen. Hoe komt het toch dat de werkvloer altijd een gezonde dosis scepsis laat zien bij het zoveelste nieuwe initiatief of zogenaamd innovatieve concept? En hoe komt het dat zoveel managers zich goedgelovig laten verleiden tot de introductie van alweer wat nieuws, zonder dat de kern van eventuele problemen wordt aangeraakt?

Met die vraag ga ik aan de slag. En ooit hoort u mijn antwoord. Maar voorlopig niet. Want uw columnist gaat u na vijf jaar verlaten. Deze troubadour gaat op weg om nieuwe terreinen te verkennen, op zoek naar antwoorden op nieuwe vragen. Het toneel van uw lijfblad was mij aangenaam, ik kon schrijven wat ik wilde en ben nooit gecensureerd, en hopelijk heb ik u af en toe weten te vermaken of te ergeren. Want ook de rol van hofnar paste mij soms wel. Het ga u goed. <<

Door Eric Rensen